മാസാവസാനം അല്ലെങ്കിലും ഇങ്ങെനെ ആണ് ആരുടേയും കയില് കാശ് വലിയ കാര്യമായിട്ട് ഉണ്ടാകില്ല
അല്ലെങ്കില് തന്നെ പഠിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ സംബണ്ടിച്ചടുതോളം നാളയെ പറ്റി ഉള്ള ചിന്തകളെ ഇല്ല .
ഇന്നെത്തെ കാര്യങ്ങള്ക് ആണ് പ്രാധാന്യം പഠിപ്പും,, ഹോം വര്കും ഒഴികെ
മാസാദ്യം വീട്ടില് നിന്ന് കാശ് വരുമ്പോലെ ജീവിതം പിന്നെ സ്വര്ഗം ആണ് ..
താമസിക്കുന്ന വാടക വീട്ടിലെ ചുവരുകളില് വിദേശ കമ്പനികളുടെ കുപ്പികളില് ഒട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന ലേബല് കൂടികൊണ്ടിരിക്കും
അത് അന്ന് ഒരു ഹരം ആണ്, കുപ്പിയുടെ ചുവട്ടില് കൈ മുട്ട് കൊണ്ട് ശക്തി ആയി ഇടിച്ചു, പിന്നെ അതിന്റെ തലയിലെ അടപ്പില് കൈ വെള്ള കൊണ്ട് ഒന്ന് അടിച്ചു ആ ലേബല് പറിച്ചു ചുവരില് ഒട്ടിക്കുന്നതു വരെ ഉള്ള ചടങ്ങുകള് ഒരു ആചാരം പോലെ എല്ലാ കുപ്പികളിലും ആവര്ത്തിച്ചു. ശേഷം ഗ്ലാസ്സുകള് കൂട്ടിമുട്ടിച്ചു ചീയേര്സ് പറയുന്നത് വരെ ഉള്ള കാര്യങ്ങള് എല്ലാ കുപ്പിക്കും എല്ലാ ബ്രണ്ടിനും ഏകദേശം ഒരു പോലെ ആയിരുന്നു എങ്കിലും പിന്നീട് ഉള്ള കാര്യങ്ങള്ക് എല്ലാ കുപ്പികല്കും ബ്രണ്ടുകല്കും നേരിയ വ്യത്യസ്സങ്ങളും കാണപെട്ടിരുന്നു
മുന്തിയ ഇനം ബ്രാന്ഡുകള് മാസത്തിന്റെ ആദ്യ ആഴ്ചകളില് മാത്രമേ ഓടാര് ഉള്ളൂ, പിന്നീട് ഏകദേശം കയിലെ പൈസ തീരുന്നത് വരെ ഒരേ വില നിലവാരത്തില് ഉണ്ടായിരുന്നു ബ്രാന്ഡ് മാത്രം ആണ് വാങ്ങികൊണ്ടിരുന്നതും..
എന്നാല് വലിച്ചും പുകച്ചും തീര്ക്കുന്ന സിഗരിറ്റിന്റെ കാര്യം അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല ..
അത് മാസാദ്യങ്ങളില് കിങ്ങ്സും വിലസും പോലെ ഉള്ള ഫില്റ്റര് സിഗരറ്റില് തുടങ്ങി പിന്നെ ഫില്റ്റര് ഇല്ലാത്ത സിഗരടിലൂടെ പതിയെ ബീഡി വരെ വന്നു നില്കും.
ഓരോ തവണയും ബീഡി വങ്ങുമ്പോള് കടയിലെ സുകുമാരണ്ണന് തന്റെ മക്കളെ ഉപദേശിക്കുന്നത് പോലെ പറയുമായിരുന്നു, "മക്കളെ നിങ്ങള്ക് വേണമെങ്കില് സിഗരറ്റു ഞാന് കടം ആയി തരാം എന്നാലും ഈ ബീഡി പരിപാടി നമ്മുക്ക് വേണ്ട "
ആര് കേള്ക്കാന്, കടം പറയുന്നത് അന്നും ഇന്നും അഭിമാനത്തിന് ക്ഷതം ആണ്, എന്തോ എന്റെ കൂടെ ഉള്ളവരും അങ്ങനെ ആയി പോയി ...
എന്നാല് ഇത്തവണ സംഭവം കുറച്ചു കൂടി കടന്നു പോയി, ഇന്ന് മാസാവസാന ദിവസം കയില് അഞ്ചിന്റെ പൈസ ഇല്ല ആകെ റൂമില് മിച്ചം ഇരുന്ന ഒരു ബീഡി
സഹമുറിയന് (room mate ) സുഖ ശോധനക്കായി രാവിലെ എടുത്തിട്ട് പോയി..
പണ്ടേ അബല കൂടാത്തതിനു ഇപ്പോള് ഗര്ഭിണിയും എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ ആണ് ഇത്തവണത്തെ കാര്യം
കാര്യം ഒന്നാമത്തെ കാശ് ഇല്ല പോരാത്തതിനു ഇന്ന് ഞായറാഴ്ചയും .. ക്ലാസ്സ് ഉള്ള ദിവസങ്ങള് ആയിരുന്നു എങ്കില് മടിച്ചു മടിച്ചു ആണെങ്കിലും ചില ചില്ലറ സംഭാവനകള് തരുന്ന തരുനീമനികളോട് ചോദിക്കാമായിരുന്നു ..
സമയം പത്തു ആയപോലെക്കും, ശരിക്ക് പറഞ്ഞാല് പത്രം വായിച്ചു തീര്ന്നപോലെക്കും വിശപ്പ് പതിയെ തല പൊക്കി തുടങ്ങി
അത് അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെ ആണ്, ഇന്ന് ആഹാരത്തിന് വഴി ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് തോന്നുന്ന ദിവസം ഒടുക്കത്തെ വിശപ്പ് ആണ് പോരാത്തതിനു ഇന്ന് വെറുതെ ഇരിപ്പും,
സമൃദ്ധിയുടെ കാലത്ത് എവിടെ എങ്കിലും അലസമായി വച്ച ചില്ലറ പൈസകലോ നോട്ടോ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാന് ഒന്ന് പരുതി നോക്കി.
നോ രക്ഷ .. ഇന്ന് ഇനി ആകെ ഉള്ള പ്രതീക്ഷ "ചേച്ചി കട" ആണ്. ഒരു പ്രായം ഉള്ള ചേച്ചി നടത്തുന്ന കട ആയതു കൊണ്ട് ആണ് അതിന്റെ ചേച്ചി കട എന്ന് പറയാറ്, കാര്യമായ വൃത്തി ഒന്നും പറയാന് ഇല്ലങ്കിലും ഇത് പോലെ ഉള്ള സമയങ്ങളില് അത് പഞ്ച നക്ഷത്ര ഭോജന ശാലകലെകാലും മഹനീയം
ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് കടം പറയുമ്പോള് അത് കടം ആയി ഒരിക്കലും തോന്നാര് ഇല്ലായിരുന്നു, കാരണം ആഹാരത്തിന്റെ കൂടെ ചേച്ചി ഞങ്ങള്ക് സ്നേഹവും വിളമ്പിയിരുന്നു..
അമ്മയുടെ കൈ കൊണ്ട് വിളമ്പി കിട്ടുമ്പോള് ഉള്ള ഒരു തൃപ്തി, .
പക്ഷെ കാശ് കയില് ഉള്ളപ്പോള് ആര്കും ഈ തൃപ്തിയോടു താല്പര്യവും ഇല്ല.. മനസാക്ഷി ഇല്ലാത്ത വര്ഗം !!
എന്തായാലും ഇന്ന് ഞങ്ങള്ക് അത് തന്നെ ശരണം. ഞങ്ങള് പതിയെ ഉച്ചക്കതെയും രാവിലതെയും ആഹാരം ഒറ്റ നേരത്തില് ചുരുക്കം എന്നാ ആഗ്രഹത്തോടെ ഒരു പതിനൊന്നു മണി ആയപോലെകും ചേച്ചി കടയിലോട്ടു നടന്നു..
ഇപ്പോള് വെയിലിന്റെ ചൂടിനേക്കാള് ആക്കം ഉണ്ട് വയറിന്റെ കാളലിന്..
അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ചേച്ചി കട കണ്ടപ്പോള് തന്നെ തല പെരുത്തു.
ദേഷ്യവും സങ്കടവും കൊണ്ട് തല വീണ്ടും പെരുത്തു ..
നിസ്സഹായതയില് നിന്ന് വീണ്ടും നിസ്സഹായതയിലേക്ക് കൂപ്പു കുത്തി വീണ നിസ്സഹായരായ പാവം നിസ്സഹായര് !!!!
തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള് വെയിലിനു തന്നെ ആയിരുന്നു ചൂട് കൂടുതല് ..
വീട്ടില് വന്നു എല്ലാവരും ഒരു ചമ്മിയ ചിരിയോടെ തിണ്ണയിലെ കൂജയില് വച്ചിരിക്കുന്ന തണുത്ത വെള്ളം വയറു നിറയെ കുടിച്ചു ..
ഞാന് അവിടെ കിടന്നിരുന്ന ആഷ് സ്ട്രെയില് വലിപ്പം കൂടിയ സിഗരറ്റു കുറ്റിക്കോ , ബീഡി കുറ്റിക്കോ വേണ്ടി ആവേശത്തോടെ പരുതി,,
ഹാവൂ കിട്ടി ഒരു ബീഡി കുറ്റി, പകുതിയോടടുത്തു വലിപ്പം ഉണ്ട്,
സിഗരറ്റു കുറ്റി ഇങ്ങനെ കിട്ടാന് ഉള്ള സാദ്യത കുറവാണ് അതിനു ഒരു കാരണവും ഉണ്ട്
സിഗരറ്റിന്റെ അവസാനത്തെ പഫ് ഒരു പെണ് കുട്ടിയുടെ അടുത്ത് നിന്ന് കിട്ടുന്നാ ആദ്യത്തെ ചുംബനത്തിനു സമം ആണെന്ന് ഒരു ചോല്ലുണ്ടായിരുന്നു ..
ആ സുഖം എല്ലാ സിഗരറ്റിലും കിട്ടിയിട്ടാണോ, അതോ ഇതിലെങ്കിലും കിട്ടും എന്നാ പ്രതീക്ഷ കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല എല്ലാവരും അതിന്റെ അവസാനം വരെ ആവേശത്തോടെ വലിക്കുമായിരുന്നു. അവസാനം കൈ പൊള്ളിയാലും വിടാതെ ആദ്യ ചുംബനത്തിന്റെ മധുരത്തിന് വേണ്ടി ..
കിട്ടിയ മുറിബീടി കത്തിച്ചു ആകാശത്തേക്ക് പുക ചുരുളുകലായും വട്ടത്തിലും വിട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടു കൂട്ടുകാരും പരുതല് ആരംഭിച്ചിരുന്നു. പാവങ്ങള് അതില് ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരെണ്ണം ആണ് ഞാന് എടുത്തത്.
ആ പുത്തി ആദ്യമേ തോന്നിയതില് എനിക്ക് എന്നെ പറ്റി തന്നെ അഭിമാനം തോന്നി ..
സമയം ഒച്ചിനെ പോലെ ഇഴഞ്ഞു വലിഞ്ഞു ഞരങ്ങി നീങ്ങുവാണ്, ഉച്ച മയക്കത്തിന് കിടന്നിട്ടനെങ്കില് ഉറക്കവും വരുന്നില്ല. വയറു പെരുമ്പറ കൊട്ടികൊണ്ടും ഇരുന്നു..
സമയം മൂനോടാടുത്തു ഒടുക്കത്തെ വിശപ്പ്, പണ്ടാരം എല്ലാ നാ........... മക്കളും കിടന്നു ഉറക്കത്തില് ആണ് .. എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു ..
വിശപ്പ് നെല്ലിപ്പലകയോട് അടുത്തു, അത് ഒരു ചെറിയ നൊമ്പരം ആയി വയറിന്റെ ഒത്ത നടുക്ക് ഒരു ഗോളം പോലെ അങ്ങനെ ഉരുണ്ടു കൂടി ഇരിക്കുവാന്
ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു വഴിയും കിട്ടുന്നില്ല ..
പെട്ടെന്ന് ആണ് മനസ്സില് ഒരു ബോധോദയം, പറമ്പിന്റെ മൂലയ്ക്ക് നില്കുന്ന ഒരു കപ്പ ചുവടു ഓര്മ വന്നു..
പിന്നെ താമസിച്ചില്ല ഉറങ്ങികിടന്ന എല്ലാവനെയും വിളിചെഴുന്നെല്പിച്ചു ഈ ആശയം കൈമാറി..
പെട്ടെന്ന് ലോട്ടറി അടിച്ചത് പോലെ എല്ലാം ചാടി എഴുന്നേറ്റു, ഞങ്ങള് സംഘം ചേര്ന്ന് കപ്പ ചുവട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു കണക്കില് പറഞ്ഞാല് ഒരു ഓട്ടം ആയിരുന്നു.
കപ്പ മാന്താന് കമ്പും കൊള്ളിയും ഒകെ വന്ന വഴി അറിഞ്ഞു കൂടാ, പെട്ടെന്ന് കപ്പ ചുവട്ടില്.. എല്ലാവരുടേം കൈകള് ആവേശത്തോടെ ഒത്തു ചേര്ന്നു
ഒടുക്കം കപ്പ ഞങ്ങള് പൊക്കി എടുത്തു. ഹ ഹ സാമാന്യം തരകെടില്ലാത്ത ഒരു മൂട്.
താല്കാലിക ആശ്വാസത്തിന് കുറെ അവിടുന്ന് തന്നെ പൊളിച്ചു പച്ചക്ക് തിന്നു ..
ബാക്കി ഉള്ളവ തീകൂട്ടി ചുട്ടു തിന്നു .. ഹാവൂ ആശ്വാസം..
ജീവിതത്തില് ഒരിക്കലും ഇത്രേം രുചികരമായി ഞങ്ങള് ആരും കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല
മുഖത്തും കയ്യിലും പറ്റിപിടിച്ച കരി .. എല്ലാവരും പരസ്പരം നോക്കി ആവേശത്തോടെ ആശ്വാസത്തോടെ ചിരിച്ചു ..
നിറഞ്ഞ വയറില് എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ആവേശം..... ഞാന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു .. അളിയാ നമ്മള് ഇന്ന് യഥാര്ത്ഥ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആയടാ... എന്റെ രക്തം തിളച്ചു.
ദിവസവും വയറു നിറച്ചു കഴിക്കുന്ന എല്ലാ ബൂര്ഷാസി മക്കളോടും എനിക്ക് പുച്ഛം തോന്നി.. ആവേശത്തിന്റെ തിരതല്ലലില് എന്റെ വായില് വയലാറിന്റെ വിപ്ലവം തുളുമ്പുന്ന പാട്ടുകള് ഒഴികി വന്നു.. എല്ലാവരും അതേറ്റു പാടി.
No comments:
Post a Comment